Íkorni

Við misstum mikið þegar stóra hnetutréð féll, en ekki nánda nærri eins mikið og íkornarnir sem lifðu á hnetunum. Þessvegna setjum við daglega hnetur í þar til gerðan stauk, og það er gaman að fylgjast með þeim. Fyrst éta þeir fylli sína, en svo upphefst mikil forðasöfnun. Það er hlaupið burtu með hneturnar, eina í einu, og þær grafnar kyrfilega í blómabeðin. Þeir eru of styggir og birtan ekki nógu góð til að taka nærmynd, en ég get vonandi náð betri mynd en þetta.