29.3.10
Blómlegt
24.3.10
Fuglakvæði
Forfaðir minn einn hét Sigurður Þorvarðsson (1725-1788), frá Eyrardal. Seinni kona hans hét Steinunn Björnsdóttir. Sonur þeirra, Björn, var faðir Bendikts Björnssonar. Hans sonur hét Gísli, og hann var faðir Kristínar Gísladóttur, langömmu minnar í móðurætt.
En með fyrri konu sinni, Guðlaugu, átti Sigurður dótturina Guðrúnu. Hennar dóttir hét líka Guðrún, Jónsdóttir. Dóttir þeirrar Guðrúnar hét Elín Jónsdóttir, og hún var móðir Þuríðar Ormsdóttur, langömmu minnar í föðurætt. Sigurður var því lang- lang- lang- lang- langafi minn í báðar ættir.
Sigurður Þorvarðsson er talinn hafa ort Fuglakvæði, og fyrir mörgum árum tókst mér að grafa það upp. Í dag rakst ég svo á það í gömlum pappírum sem ég var að sortera.
Fuglanöfn í fræðaskrá,
finnast áttatíu,
en langtum fleiri lýðum hjá,
í löndum Suður finna má.
Upp skal ljúka ljóðskrá,
og láta börnin heyra.
Hvað fuglanöfn um frón og sjá,
sem faðirinn himna skapti.
Min þó verði mærðin bág
að minnast verkin Drottins á.
Fugla alla seður sá,
með sínum Guðdóms krafti.
Örnin, Álptin, Æðurinn,
Arfinn, Dúfan, Lómurinn,
Gammur, Gaukur, Gjóðurinn,
Geirfugl, Kría, Spói.
Haninn, Hrafninn, Helsinginn,
Hábak, Fönix, Páfuglinn,
Haukur, hegri, Himbriminn,
Fálki, Rita, Kjói.
Tildran, Tranan, Toppöndin,
Tjaldur, Smyrill, Skúmurinn,
Máríátla, Skríkja, Máfurinn,
Músarbróðir, Lundi.
Súlan, Svalan, Svartfuglinn,
Svartbak, Ýbak, Skrifarinn,
Skarfur, Storkur, Strútfuglinn,
Steindepill og Öndin.
Halkíón og Hafsúlan,
Háleita og Graskroppan,
Hávella og Hornugla,
Hringvía og Skrofa.
Flæðarmús og Fýlingur,
Fjallarjúpa og Selningur,
Blákollur og Brúnmávur.
..........
Vísurnar eru lengri, en hér hefur Þjóðskjalasafnið líklega lokað og ég orðið að hætta. Af einhverjum ástæðum hef ég aldrei lokið verkinu. Það gleður mig að þessi forfaðir minn hefur verið fuglavinur. Kannske er þetta ættgengt.
21.3.10
Dagbækurnar mínar
Ég hef haft þann ósið alla ævi að halda dagbók. Fullur kassi af gömlum dagbókum fylgdi mér hingað, og smávegis hefur bæst við síðan. Það hvarflaði oft að mér að ég yrði eiginlega að farga þeim áður en ég félli frá, því ekki gæti ég hugsað mér að skilja þetta rugl eftir mig, sérstakega vegna þess að þetta var eiginlega tómt volæðis væl. Ég hef nefnilega alltaf skrifað mest þegar ég hef verið vansæl, einmana, eða í megrun. Þá skrái ég nákvæmlega allt sem ég borða, legg saman hitaeiningar og geri magaðar áætlanir um hvaða föt muni nú passa mér, og í hvaða númeri ég geti verið þegar takmarkinu er náð. En takmarkinu hefur sjaldan verið náð, eða þá í svo stuttan tíma að ég ef verið orðin spikuð aftur áður en ég vissi hvaðan á mig stóð veðrið.
Ég tók mig til um daginn, dró fram dagbókakassann og pappírstætarann, og nú eru dagbækurnar farnar. Það var mikill léttir. Gamla Elluvælið komið í ruslatunnuna.
Svo vil ég bæta því hér við að ég er ekkert á leiðinni í gröfina í bráð.
Vorið komið!
14.3.10
Loksins hlýnaði.
9.3.10
Sambandsleysi
Í gærmorgun datt símalínan okkar skyldilega út - og þar með internet tengingin. Þetta var hið versta mál, við erum bæði afskapega háð netinu, en einkum þó eiginmaðurinn. Hann var ekki mönnum sinnandi, gekk um gólf og barmaði sér. Það var hringt i BT sem notar bara vélar til a svara fólki, og bilunin tilkynnt, en sambandið komst ekki á afur fyrr en eftir háegi í dag. Ekki vitum við hvað olli þessu, en mikið skelfig var skrýtið að hafa ekkert samband.
