Hundagönguhópurinn

Hópurinn hefur þynnst undanfarið. Þegar best var voru það oftast einir 10-12 hundar ásamt eigendum sem hittust daglega klukkan níu og gengu umhverfis opið svæði hér handan við ána. Nú erum við alltíeinu miklu færri. Hundar eru ekki eins langlífir og fólk og nokkrir hafa því miður helst úr lestinni. Sumir hundaeigendanna hafa flutt burtu eða farið að vinna allan daginn. Við sem eftir göngum vonum að nýjir félagar fari að bætast í hópinn, því þetta er skemmtilegur og að mér finnst ómissandi hluti tilverunnar hér.

Villtur hvítlaukur

Skóglendið í árgilinu er í miklum blóma þessa dagana, jörðin þakin hvítum blómum og mikill hvítlauksilmur í lofti. Þessi planta kallast nefnilega "wild garlic" og er líklega náskyld hvítlauk. Þessar myndir voru teknar í morgun.

Undraefni

Það kom pakki til mín í gær, afhentur af einkennisklæddum sendiboða. Mér varð ekki um sel þegar ég sá áletrunina "Dangerous materials - by road only." En þá mundi ég að ég tók þátt í könnun á netinu fyrir nokkru síðan (ég er alltaf að taka þátt í hinum og þessum könnunum vegna þess að þá finnst mér eins og að ég og mínar skoðanir skipti einhverju máli.) Þessi könnun var sérstaklega fyrir húsmæður, og spurningarnar vörðuðu hin ýmsu hreinsiefni fyrir klósett. Að lokum hafði ég verið spurð hvort ég myndi vera fús til að prófa nýtt undraefni, og var um leið eiðsvarin að segja ekki neinum frá framleiðanda eða innihaldi. Þarna var sem sé undraefnið komið.
Þegar ég las lýsinguna sá ég strax að hér var um kraftmikið efni að ræða. Það voru allskonar aðvaranir á flöskunni, en jafnframt loforð um undraverðan árangur. Allar bakteríur feigar, og klósettið yrði skínandi hvítt og eins og nýtt. Mér sýndist þetta efni frekar henta á almenningsklósettum eða hjá fólki sem sjaldan þrífur, en ætlaði samt að prófa efnið fyrir þá þó klósettin þrjú á heimilinu séu yfirleitt aldrei mjög skítug. En þegar William leit á innihaldslýsinguna leist honum engan veginn á, "it is bad for the seals" sagði hann. Hrærð hugsaði ég hvað ég væri nú heppin að eigan annan eins dýravin fyrir mann, þó ég viti ekki til þess að hann beri velferð selastofnsins meira fyrir brjósti en annarra sjávardýra. Ég hváði því, og hann tjáði mér að hann hefði verið að tala um "seals" = þéttiefni, kítti á samskeytum í pípulögninni. Nokkuð sem ég hef aldrei haft miklar áhyggjur af. Það verður því ekki úr neinni prófun á undraefninu ónefnda.

Menningarsnobb

Á mánudagskvöldið mættum við, sjö kerlingar úr leshópnum, heima hjá einni okkar, með nestiskörfur og ljóðabækur. Þessi árlegi siður byrjaði sumarkvöld eitt fyrir nokkrum árum, þegar hópurinn ætlaði að sjá Midsummernight's Dream uppfært í skrúðgarði einum hér nálægt, en Shakespeare leikhópurinn aflýsti sýningu vegna óveðurs. Það var því haldið heim til þeirrar sem næst bjó, köflóttur dúkur breiddur á stofugólfið og nestið snætt innandyra.
Þetta eru menningarlegar samkomur. Við tökum með okkur uppáhalds ljóð og lesum upphátt, eða skemmtilegan kafla úr góðri bók. Allar eru þessar konur (nema ég) miklar menningarkonur, sem stunda tónleika, óperu- lista- og leiksýningar af kappi. Þær vita því margt og þekkja alla sem máli skipta.
En . . . æ hvað ég sakna saumó.

Garðurinn í morgunsól

Laugardagur

Sólin skein glatt í dag, og ég var við garðyrkjustörf. William var innivið, með bæði sjónvarpstækin (stofu og eldhús) á fullu, og tölvuna stillta á veðbankasíðuna, því það voru úrslitaleikir bæði í ensku og skosku bikarkeppninni. Það varð að fylgjast með öllu, og vera tilbúinn að veðja á rétt lið. Á endanum tókst honum samt að tapa þremur pundum. Þeir eldast aldrei.

Eru skotar nískir? - 2

Við vorum boðin í brúðkaup í fyrra, sem haldið var í ráðstefnusal Háskólans í Sterling. Þegar gestir mættu var þeim vísað inná bar - þar sem drykkir voru seldir. Klukkutíma seinna var farið inní danssalinn, þar sem þrír skotapilsakarlar spiluðu af miklum krafti og gestir dönsuðu gömlu dansana. Seinna um kvöldið var gestum vísað í hliðarsal þar sem te, kaffi og hálfharðnaðar samlokur voru á hlaðborði. Hápunkturinn var svo brúðkaupsterta, sem við fengum öll smábita af (frítt). Þetta stakk óneitanlega í stúf við þau rausnarlegu glæsibrúðkaup sem tíðkast í minni fjölskyldu!

Eru skotar nískir?

Aðhaldssemi, sparsemi og nýtni. Passasemi. Fara vel með. Skotinn sem ég þekki best kemur hlaupandi þegar hann heyrir mig setja vatn í hraðsuðuketilinn. Grípur ketilinn og hellir helmingnum af vatninu í vaskinn. Ég hita víst stundum meira vatn en þarf í teið. Bruðl.

Túlipanar

Nú eru túlípanarnir mínir fallegir. Veðurspáin fyrir næstu daga er góð, svo vonandi get ég tekið sólstólinn út og setið og horft á þá.

Matar(ó)menning

Skotar eru ekki mikið fyrir hollustu, og eiga Evrópumet í hjarta, lungna, æða og hverskonar öðrum sjúkdómum sem stafa af óhollu matarræði og lélegum húsakynnum. Þeir éta franskar kartöflur með öllu, og djúpsteikja ótrúlegustu matartegundir. Stuttu eftir að ég kom hingað pantaði ég “seafood platter” á veitingahúsi við sjávarsíðuna, og hlakkaði til að fá ferskt fiskmeti. Mér brá í brún þegar diskurinn birtist, því ýsan, rækjurnar, humarinn og laxinn voru þakin raspi og djúpsteikt, og náttúrulega borin fram með frönskum. Brjóstsviðamatur!
Þekktastir eru Skotar þó fyrir að djúpsteikja pizzur og Mars súkkulaði. Mars bitanum er difið í deig áður en hann fer í djúpsteikingarpottinn. Ég get því miður ekki upplýst ykkur um hvernig þetta bragðast!
William er mikið fyrir franskar og fjárfesti í olíupotti, sem við höfum frammi í bílskúr. Þangað fer hann og steikir sínar kartöflur, sem hann hefur með flestum mat.

Book Club

Leshópurinn kom saman í morgun. Mæting var góð og allir höfðu lesið bókina. Eftir líflega umræðu var borið fram te og kex, því hér er heimabakstur svo til óþekktur.
Leshópurinn varð til fyrir sex árum, í framhaldi af bókmenntanámskeiði sem haldið var í nálægu þorpi, Kilmacolm. Síðan höfum við hitst fyrsta mánudag hvers mánaðar, og eftir 69 skipti og jafnmargar bækur erum við farin að þekkjast bísna vel. Ellefu kerlingar og þrír karlar, öll komin vel af léttasta skeiði. Ég sé um vefsíðuna, sjá tengil hér efst til hægri.