Sumardagar

Eru allir búnir að gleyma mér? Það er mátulegt á mig, ég hef ekki komið hér lengi. Það koma stundum tímabil í lífinu sem slá mig útaf laginu. En svo gengur þetta yfir, óttinn sem var að yfirbuga mig reyndist ástæðulaus, og það birtir aftur. Smátt og smátt.
Hér hefur sumarið verið með ólíkindum gott. Sól og blíða dag eftir dag. Rigningar bara mátulega til að vökva. Garðurinn er í blóma, og smáfuglarnir eru farnir að koma með ungahópa í matinn. Það er um að gera að kynna þeim mötuneytið. Við gefum þeim blandað fuglafóður, sólblómafræ, brauð, epli – og þurrkaða orma! Aðalvandamálið eru kettir nágrannans, sem eru farnir að halda til í garðinum, í felum undir runnum. Svo stökkva þeir á saklausa fugla, mýslur og íkorna. Við hlaupum út oft á dag til að reka þá í burtu.
Tess, sem hér áður fyrr sá um að halda kattavandamálinu í skefjum, er orðin ansi gigtveik og slæm til gangs, en matarlysin er í góðu lagi, og hún er alltaf jafn spennt að fara út í göngu. Úthaldið er ekki eins gott.
Á miðvikudaginn ætla ég að leggja land undir fót, og skreppa í heimsókn til Íslands. Það er orðið alltof langt síðan ég hef séð fólkið mitt heima.