Innilokun

 Tess vill koma inn í hlýjuna. 

Nágrannarnir voru iðnir við snjóinn í gær. 

Það byrjaði a snjóa í fyrradag og það var hundslappadrífa megnið af deginum í gær. Nú er þykkur snjór yfir öllu, og ég þarafleiðandi "housebound." Ég veit ekki um neitt íslenskt orð yfir það fyrirbæri, enda held ég að það fyrirfinnist ekki vestfirskum genum. Íslendingurinn í mér þráir að fara út, bursta snjóinn af bílnum mínum og skella mér í skaflana, bara til að sýna þeim hér hvernig á að keyra í snjó.  En varasamur skoskur eiginmaður ræður ferðinni, bíl má ekki hreyfa í ófærð, alls ekki í snjókomu - og helst ekki í rigningu heldur. Við erum því ansi oft "housebound."

Sunnudagsgangan

Á sunnudagsmorgnum þegar veður leyfir fer ég í langa göngu - hundlaus, því nú er Tess ekki lengur nógu gangfær til að koma með mér. Það er skrýtið, og afskaplega tilgangslaust að ganga á hunds, en ég sakna hreyfingarinnar og félagsskapsins. Ég veit af nokkrum konum sem hittast og ganga saman með hundana sína á sunnudagsmorgnum, svo ég  geng eins rösklega og ég get upp stíginn þangað sem þær leggja bílunum, rölti svo um skóglendið hér upp með ánni með þeim og spjalla, og strigsa svo heim. Þetta tekur rúman klukkutíma, og mér líður afskaplega vel á eftir.  

Laugardagur

Fjölskyldan mín. William og Tess.

Sólstofan er varla opnuð þessa dagana, því það hefur kólnað mikið í veðri og húsið okkar er skugga megin við ána, svo við sjáum ekki mikið af sólinni á veturna. Í dag kom skíma eftir hádegið, svo við settumst þar smá stund.  

Sagan af ljósinu góða

Það er dimmt bak við hús. Handan garðsins tekur við dimmur skógur þar sem allskonar illþýði gæti leynst, og þessvegna er öryggisljós ofarlega á húsveggnum. Þessi lukt er með skynjara þannig að ef eihver hreyfing er í garðinum kviknar á ljósinu. Nú bar svo til í síðustu viku að ljósið bilaði. Húsbóndinn fór upp í háan stiga og setti varaperuna í, en allt kom fyrir ekki. Ljósið kviknaði ekki. 
Nú var lagt af stað til að kaupa nýtt ljós, og byggingavöruverslanir í næsta nágrenni sóttar heim, hver af annarri, en hvergi fann bóndinn rétta ljósið. Hann vildi nefnilega bara alveg eins ljós og það gamla, og á þeim þrettán árum sem liðin eru síðan húsið var byggt hefur margt breyst. 
Nú kom Google í góðar þarfir, og rétta ljósið fannst í verslun eina 35 km "suður með sjó."  Lagt var í langferð, þrátt fyrir aftaka rok og rigningu, og eftir mikla skoðun og spekulasjón var ljósið keypt.  Þegar heim var komið var kassinn opnaður og mikilvægt stykki til að skrúfa á vegginn og halda ljósinu uppi reyndist vanta.  Slíkt "svindelbedragerí" (svo ég noti orð á prentaradönskunni hans pabba) var náttúrulega ólýðandi, og daginn eftir, árla á laugardagsmorgni, var aftur lagt í hann, þrátt fyrir enn verra rok og enn meiri rigningu. Ljósinu var skipt fyrir annað, eftir að hafa gengið vel úr skugga um að ekkert vantaði.
Nú liðu nokkrir dagar, og vegna veðurs gaf alls ekki upp í stiga. Bóndinn dundaði sér við að rannsaka nýja ljósið, tengdi það við innstungu í bílskúrnum og reyndist það hið besta ljós í alla staði. Honum datt þá í hug að prófa varaperuna góðu, þessa sem hann hafði sett í gamla ljósið, og viti menn, hún var biluð. Það reyndist þá hafa verið PERAN sem var biluð, ekki ljósið sjálft. Allar þessar ferðir í vitlausu veðri, allur tíminn sem fór í þetta, allt ergelsið - óþarfi.  Húsbóndinn lýsti því yfir að hann hefði lært af þessu, sem sagt að geyma aldrei gamlar perur. "Varaperan" hefði nefnilega verið notuð.

Manganese mengun

Það kom orðsending innum bréfalúguna í fyrradag frá Vatnsveitunni. Þeir voru að biðjast afsökunar á því að vatnið inniheldur nú einum of mikið af "manganese" - einhverskonar mengun sem gerir vatnið brúnleitt en er samt ekki, segja þeir, hættulegt.  Nú sigta ég allt neysluvatn gegnum Brita filter könnu sem ég var svo heppin að eiga. 

Súrmjólk

Hingaðtil hef ég ekki fundið neitt hér sem jafnast á við súrmjólkina sem ég var vön að gæða mér á í morgunmat í "fyrra lífi." Nú er komin á markaðinn hér "pouring yogurt"  - og þegar ég prófaði hana í fyrradag, viti menn. Næstum nákvæmlega eins á bragðið og gamla góða súrmjólkin. Namm namm.

Netvenjur

Flestir hafa eflaust tileinkað sér fastar venjur í netheimum.  Byrja á sömu síðunum og ferðast svo venjubundna leið um vefinn. Ég er afskaplega vanaföst og nýjar tölvur eru undantekingarlaust settar upp nákvæmlega eins og ég vil hafa þær - sem er næstum því alveg eins og fyrsta tölvan mín var uppsett  - og morgunferðin mín um netið er sem hér segir:
Tékka og les póst. Skoða upphafssíðuna mína My Yahoo, sem er með tengla á fyrirsagnir Moggans, BBC News og Yahoo news, og veðurfar hér og heima á Íslandi. Les þær fréttir sem vekja áhuga (engar íþróttir, takk!). Næst liggur leiðin svo á facebook, til að kanna hvað vinir og ættingjar hafi verið að bralla.  Svo skoða ég forsíður Daily Telegraph, Daily Mail og The Guardian og stundum líka ruv.is. Þegar þessu er öllu lokið rek ég gjarnan  kapal á tölvunni, eða fer í svo sem einn orðaleik á king.com. Scrabble og Word Battle eru í miklu uppáhaldi, og ég tel sjálfri mér trú umað þetta sé heilaþjálfun til að koma í veg fyrir ellihrörnun.