Ferðahugur

Á meðan  við nutum þess að eiga hana Tess okkar var mér meinilla við að fara neitt frá henni. Við skruppum nokkrum sinnum til Íslands, en reyndum að vera eins fáa daga í burtu og mögulegt var. Nú erum við orðin ein, og ekkert sem hindrar að fara í frí. Við ætlum að byrja smátt, bæði hálfgerðir byrjendur á þessu sviði, og erum búin að panta vikudvöl í frönsku Ölpunum í maí. Ég er farin að hlakka heilmikið til, og er eiginlega tilbúin, þó enn séu 10 dagar til brottfarar. Öllum vorverkum í garðinum er lokið, vorhreingerning innandyra er afgreidd, og ferðafötin eru keypt. Ég gæti farið á morgun! 

Vor í garðinum

 Rabarbarinn minn hefur sprottið svo vel í vor að ég er búin að sulta í þrjár krukkur, og á enn slatta eftir í graut.

 Allt orðið grænt og laufgað.

Clematis plantan mín er meira að segja farin að blómstra.

Gledilega paska!

Eg oska ykkur gledilegra paska, og bidst afsokunar a thvi ad nota ekki islenska stafi. Eg er nefnilega ad gera tilraun til ad senda mynd og texta beint af litlu lofatolvunni minni inn a bloggid.

Hún sáði

Hvað á ég eiginlega að gera við þetta allt saman?

Þetta eru Cosmos plöntur, en þær eru svo miklar renglur að ég held þær verði aldrei nothæfar.

Fyrir einhverjum vikum síðan keypti ég nokkra pakka af fræjum, og sáði í bakka. Nú sit ég uppi með ógrynni af agnarsmáum plöntum sem ég hef ekki hugmynd um hvað ég á að gera við. Í gær  eyddi ég þremur tímum í að planta þeim í litla potta, en enn sér varla högg á vatni í bakkanum. Ef þær dafna, þá hef ég ekki garðpláss fyrir þessi ósköp og það þarf að sinna þeim, vökva, bera bakkana út á daginn og inn á kvöldin.  Þar við bætist að þær verða varla nógu stórar til að blómstra fyrr en í haust. Mikið er nú skynsamlegra að fara bara í gróðrarstöð og kaupa nokkra bakka af tilbúnum, blómstrandi plöntum. 

Og ein mynd enn: Páskaliljurnar mínar,  vorið 2011. 

Sumarlegt

Það var 20 stiga hiti í gær, og sólin skein glatt mest allan daginn. Ég var geysidugleg í garðinum, hreinsaði illgresi af miklum móð, og sáði svo sumarblómum og stráði áburði í kringum fjölæru plönturnar. Þær eru óðum að stinga upp kollinum, flestar hverjar. Sumar hafa ekki látið á sér kræla enn,  kannske hefur þessi versti vetur í manna minnum gengið af þeim dauðum.  
Í ár ætla ég ekki að setja nein sumarblóm í potta, eins og ég hef gert undanfarin ár. Þeim fylgir svo mikil umhirða, og ég er að gera mér vonir um að ferðast í sumar. Kannske ég láti sjá mig heima. 

Kosningar heima

Ísland var í fréttunum hér í morgun, þjóðin er aftur búin að hafna Icesave samningunum.  Ég veit ekki hvað ég hefði gert, ef ég byggi enn heima. Ég myndi eflaust hafa sett mig vel inn í málið og kosið af sannfæringu, en ég hef ekki kosningarétt, og hef ekki fylgst nógu vel með fréttum til að hafa neina skoðun á málinu. Það er kannske best að fylgjast bara með úr fjarska og þurfa ekki að taka þátt í leiknum.

Garðvinna

Loksins, eftir margra daga rok og rigningu, stytti upp. Ég tók daginn snemma að venju, klukkan 8 var ég búin að þvo eina vél, hengja út á snúru og byrjuð að reita illgresi. Fyrst á dagskrá vað að hreinsa  beðin sem ég er vön að sá narsturssium fræjum í, og stinga upp gamalt beð og gróðursetja þar  tvær nokkuð stórar lúpínur sem voru í pottum í fyrra.  Um hádegið far tekið matarhlé, og mér til ergelsis var mér alveg ómögulegt að koma mér í gang aftur. Ég var uppgefin.  Agalegt að vera orðin gömul.  Eftir góða hvíld tókst mér að dragnast út og gróðursetja nokkrar plöntur sem ekki máttu bíða, og taka inn þvottinn. 

Út að borða

Okkur finnst góð tilbreyting í því að fara út að borða. Við förum alltaf í hádeginsmat, því húsbóndanum er illa við að aka eftir að fer að dimma. Við förum yfirleitt á sama stað, en ef við prófum nýjan stað, þá þarf að lesa matseðilinn fyrst, til að ganga úr skugga um að annarhvor þeirra tveggja rétta sem sá vanafasti vill neyta sé örugglega á matseðlinum. Djúpsteikt ýsa í raspi og franskar, eða djúpsteiktir humarhalar í raspi - og franskar. Hann segist ekki vilja taka neina áhættu, og sitja uppi með eitthvað sem honum finnst vont. Hann situr svo alsæll með brasið sitt, meðan ég gæði mér á einhverju sem ég hef aðldrei smakkað áður. 

Góðan daginn

Sólin skín, vorið er komið og í dag höldum við uppá 14 ára brúðkaupsafmælið okkar. Mér til undrunar - og mikillar ánægju - beið mín rómantískt kort og ávísun á eldhúsborðinu þegar ég kom niður í morgun.  Að venju ætlum við að halda uppá daginn með því að fara út að borða.