Púlað í garðinum

"Nýji" garðurinn okkar, þ.e. svæðið sem áður var í skugga trésins sáluga er megin viðfangsefnið þessa vikuna. Það er reyndar nóg af gróðri þarna, en mest af því eru "villiblóm" - sem sumir kalla illgresi. Þarna er William að grafa holu fyrir lítið, sætt tré, og í dag ætlum við að gróðursetja þrjá runna. Fremst, bak við steinana, ætlum við að útbúa beð fyrir sumarblóm.

Blómlegt

Clematis plantan mín við húsdyrnar er flott þessa dagana. Það er eiginlega komið sumar, þó enn sé apríl.

Þessi vorblóm eru í fullum skrúða núna.

Af skógardúfuparinu er það að frétta að þau sitja sem fastast á hreiðrinu, láta lítið fara fyrir sér, og nærast ekki. Líklega vilja þau ekki auglýsa hvar þau búa, því krákur og önnur illfygli eru æst í dúfuegg - og unga. Vandamálið er að við læðumst um garðinn til að trufla ekki, og William getur ekki notað garðsláttuvélina því hávaðinn gæti raskað hreiðurrónni, og grasið vex og vex.

Í morgun voru þrír litlir íkornaungar að leika sér á flötinni, og garðurinn er ein smáfuglaparadís. Litlar skógarmýslur eru líka algeng sjón í kringum fuglaborðið. Þetta er eins og að búa í Disneymynd.

Skógardúfa

Stór fugl, stærri og þunglamalegri en venjuleg dúfa. Sést oft á matseðlum á fínum veitingahúsum. Skógardúfur eru algengar hér um slóðir, og tvær þeirra hafa nú tekið sér bólfestu í tré í garðinum, gegnt eldhúsglugganum mínum. Þær eru búnar að gera sér hreiður og líklega eru komin egg. Ég hef oft haft orð á því að gaman væri ef einhverjir smáfuglar gerðu sér hreiður í þessu tré okkar, en þessar hlussur! Þær eru eins og júmbó þotur og þegar þær lenda á trénu hristist það allt og skekst. Ég hef ekki reynt að taka mynd af parinu, því ég vil ekki trufla þau.

Sumarhiti

Allt í einu er komið sumar. Tuttugu stiga hiti, og sólskin. Garðurinn er allur að koma til, og mikill atgangur í smáfuglunum við hreiðurgerð. Ég fékk þá gáfulegu hugmynd að útbúa mér matjurtagarð í efsta horni garðsins. Það var áður í skugga, en er nú sólríkt eftir að stóra tréð féll. Við erum búin að stinga upp, hreinsa grjót og rætur og ég setti niður kartöflur í gær. Ég sáði líka radísum, spínati og salati í smá beð, og nokkrar blómkáls- og tómatplöntur bíða í gróðurhúsinu. Vonandi get ég gætt mér á heimaræktuðu salati, þ.e. ef sniglarnir verða ekki á undan mér að éta það allt.

Mont

Ég má til að monta mig aðeins yfir því hvað neglurnar á mér eru orðnar fínar, að maður tali nú ekki um nýja demantshringinn sem eiginmaðurinn gaf mér í tilefni 10 ára brúðkaupsafmælis.

Fritillaria

"Er Fritillarian þín sprungin út?" var ég spurð í leshópnum á mánudaginn. Judith er nefnilega mikil áhugakona um garðrækt, og afskaplega stolt af Fritillariunum sínum. Ég gat svarað játandi, því mín er sko líka sprungin út. Það komu þrjú blóm á hana í fyrra, en nú eru miklu fleiri knúppar og mér sýnist hún bara þrífast vel hjá mér. Mikið er ég stolt!

Gleðilega Páska!

Með þessum blómum óska ég ykkur gleðilegra páska. Myndina tók ég í garðinum í vorsólinni í dag.

Tíu ár

Tess í essinu sínu, að vanda.

Þann 3. apríl 1997 fórum við William til Sýslumannsins í Hafnarfirði og létum pússa okkur saman. Við eigum sem sagt tíu ára brúðkaupsafmæli í dag. Við héldum uppá daginn á okkar sérstaka hátt: fórum á ströndina með Tess, og komum við í Tesco á leiðinni og keyptum okkur samlokur í nesti. Tess át sitt nesti eins hratt og hún gat, og neytti síðan allra bragða til að fá William til að gefa sér samlokuna sem hann var að reyna að borða. Hann borðaði hana þessvegna svo hratt að hann fékk hiksta og brjóstsviða. Það var sól, en svalt við sjóinn, en William gleymdi húfunni og jakkanum í bílnum því hann var upptekinn við að leiða athygli Tess frá tveimur illvígum hundum sem voru á bílastæðinu. Þegar heim var komið vorum við, gamalmennin, (sérstaklega William) svo útjöskuð eftir daginn, að við hættum við að fara út að borða. Það verður því steikt nautahakk í hátíðamatinn, sem er það eina sem til er í frystinum. Kannske maður fái sér rauðvínsglas með matnum!

Fjölskyldan slappar af í sólstofunni eftir erfiðan dag.