Menningarsnobb

Á mánudagskvöldið mættum við, sjö kerlingar úr leshópnum, heima hjá einni okkar, með nestiskörfur og ljóðabækur. Þessi árlegi siður byrjaði sumarkvöld eitt fyrir nokkrum árum, þegar hópurinn ætlaði að sjá Midsummernight's Dream uppfært í skrúðgarði einum hér nálægt, en Shakespeare leikhópurinn aflýsti sýningu vegna óveðurs. Það var því haldið heim til þeirrar sem næst bjó, köflóttur dúkur breiddur á stofugólfið og nestið snætt innandyra.
Þetta eru menningarlegar samkomur. Við tökum með okkur uppáhalds ljóð og lesum upphátt, eða skemmtilegan kafla úr góðri bók. Allar eru þessar konur (nema ég) miklar menningarkonur, sem stunda tónleika, óperu- lista- og leiksýningar af kappi. Þær vita því margt og þekkja alla sem máli skipta.
En . . . æ hvað ég sakna saumó.