Mikið er ég fegin

4. mars 2004 greindist ég með krabbamein í vinstra brjósti. Tvær aðgerðir fylgdu, geilsameðferð, reglulegar skoðanir á spítalanum, myndatökur, sýnatökur, ígerð í sárinu, spítalavist, og ólýsanlegar áhyggjur. Þetta hefur vofað yfir mér í sjö ár.
Í morgun mætti  ég í árlega skoðun, með hjartað í buxunum eins og venjulega, en í stað þess að gefa mér tíma í myndatöku og áframhaldandi eftirliti, gerðist það sem ég átti alls ekki von á. Ég var útskrifuð. Ég þarf ekki að koma þarna aftur. Aldrei. Þvílíkur léttir. Þetta hefur verið andstyggileg lífsreynsla, sem ég hefði frekar  kosið að ganga  í gegnum heima á Íslandi, í nálægð við mitt fólk, en nú er þessu lokið.  Guði sé lof.