Vökunótt

Ég vaknaði kl. 4 við hundsvæl, Tess vildi út. Staulaðist niður og opnaði bakdyrnar, og beið svo þangað til hún loksins kom inn. Aftur í rúmið. Hálftíma seinna þurfti hún aftur fara út. Nú var ég svo vel vöknuð að það gekk illa að sofna. Þegar fröken Tess fór enn að væla við dyrnar um hálf sjöleitið gafst ég upp, fór á fætur og fór út með hana í göngutúr. Þegar ég var komin út fyrir garð í myrkrinu áttaði ég mig á því hvað það var draugalegt í skóginum. Svarta myrkur. Ég sá ekki gangstíginn og hafði ekki asnast til að hafa vasaljósið með mér. En við gengum samt smástund, eftir minni, þangað til Tess var búin að ljúka sér af. Það var skrýtið að vera á ferli á þessum tíma dags, hvergi ljós, allir sofandi nema við Tess. Nú sefur hún sætt í sófanum. Vonandi er magakveisan að baki.