Vetrargöngur

Daglegar morgungöngur okkar Tess styttast sífellt. Venjulega leggjum við í hann um hálf níu leitið, þá er orðið bjart. Ef hitinn er fyrir neðan frostmark er Tess í úlpunni sinni, og eins ef er stórrigning. Ég er dúðuð í flísjakka, úlpu, trefil, húfu og vettlinga og eini fótabúnaðurinn sem dugir hér eru græn vaðstígvél. Það mætti halda að verið væri að leggja i langferð á fjöll, en venjulega förum við bara upp skógarstíginn og í smá hring, þangað til Tess er búin að ljúka sér af. Heim komum við svo um kl. 9. Þó gangan sé ekki löng þarf að smúla loppur og stígvél með garðslöngunni, því hér eru allir stígar ein forarleðja.
Meðan við vorum "ungar" hittum við alltaf "hundagönguhópinn" á morgnana. Það voru lengri göngur, og skemmtilegur félagsskapur. Ég sakna þess svolítið að hitta ekki hinar kellurnar á morgnana.