Tvätta bh

Sumarið 1960 vann ég á hóteli í Svíðþjóð og leigði risherbergi hjá vingjarnlegum eldri hjónum. Þarna bjó líka sænsk sveitastúlka. Ekki man ég hvað hún hét, en hún var geysilega viðkvæm og grét mikið. Við deildum baðherbergi, og á hverju kvöldi hafði hún þann sið að þvo brjóstahaldarann sinn í vaskinum og hengja hann til þerris til að geta farið í hann hreinan á morgnana. "Jag måste tvätta be ho" sagði þessi þrifna stúlka, og þessi orð hennar koma oft upp í huga mér þessa dagana. Þannig er að ég fór í bæinn fyrir hálfum mánuði og keypti mér forláta brjóstahaldara. Ég lét taka mál, og þessi góða flík passar svo vel og er svo þægileg að ég get ekki hugsað mér að fara í neinn af mínum gömlu. Ég renni þennan nýja þessvegna upp í vaskinum á kvöldin, og það mun ég gera þangað til ég á leið í kaupstað aftur og get keypt mér annan alveg eins.