Brekkukotsannáll

Það verður leshópur hjá mér á mánudaginn og ég valdi íslenska bók fyrir liðið. Á ensku heitir Brekkukotsannáll The Fish Can Sing, og ég er að lesa hana og undirbúa kynninguna. Það verður fróðlegt að heyra hvað þeim finnst.

Garðurinn í morgun

Ég sé að það á að vera hægt að setja videó hér, svo ég útbjó smá slideshow með garðmyndum. Þetta er bara tilraun . . .

Gamlingjar

Við erum búin að fá gamalmenna strætókort. Nú getum við ferðast frítt vítt og breitt um landið. Ekki geri ég nú ráð fyrir því að við tökum upp þann sið að nota strætó, en það er ágætt að hafa svona kort ef maður vill sanna aldur, því hér fá börn og gamalmenni oft afslátt af aðgangseyri á sýningar og þessháttar. Mér finnst samt að þeir sem skönnuðu myndina af mér inná kortið hefðu mátt sleppa því að breya svona háralitnum á mér! Ég er kannske aðeins farin að grána, en þetta er nú einum of!

Gestakomur

Við fengum góða gesti í síðustu viku. Haukur og Dísa frá Ísafirði, ásamt fjölskylduliði voru að skoða sig um í Skotlandi og komu hér við, og á sunnudaginn kíkti Þórir Sandholt í heimsókn. Gestakomur eru sjaldgæfar hér, og því ákaflega kærkomnar.

Ojsen

Það dó kona úr salmonellu í vikunni, og sex aðrir veiktust illilega. Allir höfðu borðað kjöt frá Morrisons! Það var reyndar í Paisley, ekki nýja búðin okkar, en ég held ég sleppi því að versla hjá þeim!

Namminamm

Ný og geysilega glæsileg matvöruverslun var opnuð í næsta nágrenni við okkur í vikunni. Hingað til höfum við verslað í Sainsburys, sem er 20 mín héðan, eða í Somerfeld, sem er nær, en léleg. Þessi nýja búð er ekki nema 5 mín. héðan, og uppfyllir allar mínar óskir. Það er órtrúlegt úrval af yndislegum mat, allskonar kræsingum og mig langar að éta þetta allt eins og það leggur sig. Ég er eiginlega hálf stressuð að skilja allan þennan mat eftir í búðinni, því kannske missi ég af einhverju. Búðin opnaði á mánudaginn, og ég er búin að fara þrisvar!

Hvíldardagur

Undanfarnar vikur höfum við verið á kafi í púlsvinnu, en seinnipartinn í gær, eftir að við lukum við að moka hálfu tonni af kvarts möl í hjólbörur og dreifa umhverfis húsið og smúla stéttina, rann það upp fyrir okkur að við vorum BÚIN. Garðurinn snyrtur og illgresislaus, grasið slegið, þakrennur hreinsaðar, allir gluggar þvegnir, sólstofan þrifin að utan og innan . . . nú ætlum við að taka okkur góða hvíld og gera það sem okkur finnst skemmtilegast. Jú, var það ekki? Við sitjum hér sitt við hvora tölvu.

Sólardagar

Nú hefur sólin látið sjá sig, og í dag þrifum við stéttina kringum húsið með háþrýstidælu. Í gær slóum við grasflötina, klipptum kanta, hreinsuðum illgresi og plöntuðum nokkrum fjölærum plöntum sem okkur voru gefnar. Í fyrradag tókum við upp kartöflurnar og þvoðum, og gróðursettum runna. Garðurinn er afskaplega fallegur núna, kannske við getum einhverntíma, vonandi bráðum, SEST NIÐUR og slappað af í garðstólunum okkar. Þ.e.a.s. ef við verðum ekki dauð úr þreytu.

Skin og skúrir

Eftir mikla hellirigningu stytti aðeins upp í gær, svo við gátum notið sólarinnar í smá stund. En svo þykknaði upp og vatnsveðrið hélt áfram. Þetta hefur ekki verið gott sumar.

Rebbi litli

Þegar skyggir á kvöldin kemur rebbi litli í heimsókn. Þetta er stálpaður yrðlingur, alveg ótrúlega fallegur, og ég get ekki stillt mig og lauma út smá bita af hundamat fyrir hann. Í kvöld kom bróðir hans með honum og þeir léku sér góða stund í eltingaleik í garðinum.

Garðmyndir

Eftir leiðinda júní hefur aðeins birt, og sólin skín, allavega í dag. Nú ætla ég að setjast út í garð og gera ekkert. Bara njóta þess að vera til innan um öll blómin mín.

Þetta er nýjasta beðið, ekkert sprungið út enn, en alveg að koma.

Þetta er "nýji garðurinn" - þarna var aðal púlið við illgresishreinsun.

Þetta er bara smá hluti af svæðinu sem áður var í skugga. Hægramegin á myndinni er trjástubburinn, þar sem stóra tréð var.

Houston í heimsfréttunum

Neuk Crescent er gata í hverfi stutt frá okkur. Þar hefur löggan verið við leit frá því kl. 5 í morgun. Þarna höfðu tveir múslimir leigt hús, líklega þeir sem reyndu að sprengja flugstöðina á Glasgow Airport í gær. Pósthúsið hér í þorpinu er líka umkringt lögreglu, því þeir eru að skoða grunsamlegan bíl á bílastæðinu, og spítalinn þar sem ég hef verið í meðferð er í umsetursástandi, því annar terroristinn er þar, og að auki var löggan að enda við að sprengja upp bíl á bílastæðinu. Það er ansi óhuggulegt þegar þessi ófögnuður er kominn svona nálægt manni.

Steinhæðin

Þetta er mynd af steinhæðinni minni, tekin árið 2001. Snyrtilegar litlar steinhæðarplöntur, smágerðir runnar og vel skipulagðar raðir af sandsteinum. Allt var afskaplega nett og sætt. Svo liðu nokkur ár . . .

. . . og svona lítur steinhæðin út í dag. Algjört skipulagsleysi. Litlu plönturnar eru sumar dauðar, en aðrar orðnar að risum. Það hefur hvarflað að mér að ráðast á óræktina og rífa þetta allt upp mað rótum - og byrja svo uppá nýtt - en steinhæðin fyrrverandi ætti eiginlega að fara á náttúruverndarskrá. Þarna býr nú fjöldi smáfugla, ég hef ekki tölu á hreiðrunum, og í holum kringum steinana er skógarmúsabyggð. Íkornar eru daglegir gestir. Ég sit löngum stundum og bara horfi og dáist að lífinu í steinhæðinni.

Íslendingar á ferð

Við fórum að kaupa nauðsynjar í vikunni, og þar sem ég var á ferð um búðina með innkaupakörfuna heyrði ég háreisti og hlátur, og þegar hrópað var "Elva, sjáðu þetta" var greinilegt að hér voru landar mínir á ferð. Þetta voru fimm manns, hjón og þrír risastórir unglingar. Þau eldri voru við áfengishillurnar, í óðaönn að reyna að hlaða sem mestu í innkaupakerruna, krakkarnir voru í sælgætinu, og hrifsuðu vörur úr hillum með hávaða og látum, og hirtu ekki um að taka upp það sem á gólfið datt. Ekki veit ég hvernig þetta fólk hafði rambað á búðina "okkar" - þar sem allt er venjulega svo rólegt og afslappað. Þegar við vorum að borga sá ég hvar hópurinn marseraði á brott, með tvær drekkhlaðnar kerrur.

Sumarhret

Það hefur verið andstyggðar veður í nokkra daga, hvasst, kalt og blautt. Ég hef ekki getað reitt illgresi í tvo daga. Vetrar flíspeysan, sem ég var búin að þvo og brjóta saman og setja til hliðar, er aftur komin í notkun, og ég hefði verið með húfu og vettlinga í göngunni í morgun ef það væri ekki sumar núna, og maður gengur víst ekki þannig klæddur á sumrin. Í síðustu viku var 21 stigs hiti, nú er bara 11. Sem betur fer er spáin góð, á sunnudaginn ætti ég að geta ráðist aftur á illgresið.

Ferðalag

Við gistum á litlu, sætu ensku sveitahóteli.

Kalt er undir kastalavegg.

Familían fór í orlof að strönd Norðursjávarins, þar sem eru miklar sandstrendur og úrval af kastölum og virkjum allskonar. Við skoðuðum kastala- og klausturrústir á Lindisfarne, þar sem forfeður mínir víkingarnir rupluðu og rændu, og svo heimsóttum við Alnwick, þar sem hertoginn af Northumberland býr í stórri höll. Við fórum reyndar ekki inn (No dogs), en skoðuðum skrúðgarðinn. Það var kalt við Norðursjóinn, og á heimleiðinni reis hitamælirinn í bílnum um 12 stig, uppí 21. Nú er ég aftur tekin til við illgresisútrýmingu, og af meiri krafti en áður, því nágrannar mínir upplýstu mig um að "villiblómin" sem blóstruðu svo fallega á lóðinni í vor eru ekki villiblóm, heldur illgresi. Ég get ekki verið þekkt fyrir að rækta illgresi!

Lagt í ferðalag

Eftir ca tvo tíma - eða þegar ég verð tilbúin - leggjum við af stað í nokkurra daga ferðalag. Við ætlum að fara til Lindisfarne, sem er á austurströndinni, Englandsmegin við landamærin, og gista þar á hóteli sem leyfir gestum að hafa hunda með sér. Veðrið er ákjósanlegt til ferðalaga, svo nú er bara að drífa sig á fætur, borða morgunmat og leggja í hann.

Uppskera

Fyrsta uppskeran úr matjurtagarðinum, eða það sem eftir var af radísunum þegar ég var búin að skera burtu öll sniglabitin!

Garðvinna

Matjurtagarðurinn. Kartöflurnar komnar upp og sniglarnir eru ekki enn búnir að éta allt kálið.

Nýji garðurinn.

Eftir langan rigningakafla kom sólskin, og þá kom í ljós að allur gróður hafði tekið mikinn sprett, ekki síst illgresið. Nýji garðurinn okkar, þar sem stóra tréð var, er farinn að taka á sig mynd, við erum búin að útbúa beð og planta blómum og runnum. William stendur fyrir framan húsið. Hann fór þangað til að vera ekki á myndinni!

Alaskalúpína

Við söfnuðum Alaskalúpínufræjum á Álftanesi fyrir tveimur árum, sáðum, og í fyrra komu upp nokkrar plöntur sem allar voru samstundis étnar upp til agna af skoskum sniglum. Ein þeirra hefur þó náð rótfestu, því hún kom upp í ár, og er farin að blómstra.