Ferðalag

Við gistum á litlu, sætu ensku sveitahóteli.

Kalt er undir kastalavegg.

Familían fór í orlof að strönd Norðursjávarins, þar sem eru miklar sandstrendur og úrval af kastölum og virkjum allskonar. Við skoðuðum kastala- og klausturrústir á Lindisfarne, þar sem forfeður mínir víkingarnir rupluðu og rændu, og svo heimsóttum við Alnwick, þar sem hertoginn af Northumberland býr í stórri höll. Við fórum reyndar ekki inn (No dogs), en skoðuðum skrúðgarðinn. Það var kalt við Norðursjóinn, og á heimleiðinni reis hitamælirinn í bílnum um 12 stig, uppí 21. Nú er ég aftur tekin til við illgresisútrýmingu, og af meiri krafti en áður, því nágrannar mínir upplýstu mig um að "villiblómin" sem blóstruðu svo fallega á lóðinni í vor eru ekki villiblóm, heldur illgresi. Ég get ekki verið þekkt fyrir að rækta illgresi!

Lagt í ferðalag

Eftir ca tvo tíma - eða þegar ég verð tilbúin - leggjum við af stað í nokkurra daga ferðalag. Við ætlum að fara til Lindisfarne, sem er á austurströndinni, Englandsmegin við landamærin, og gista þar á hóteli sem leyfir gestum að hafa hunda með sér. Veðrið er ákjósanlegt til ferðalaga, svo nú er bara að drífa sig á fætur, borða morgunmat og leggja í hann.

Uppskera

Fyrsta uppskeran úr matjurtagarðinum, eða það sem eftir var af radísunum þegar ég var búin að skera burtu öll sniglabitin!

Garðvinna

Matjurtagarðurinn. Kartöflurnar komnar upp og sniglarnir eru ekki enn búnir að éta allt kálið.

Nýji garðurinn.

Eftir langan rigningakafla kom sólskin, og þá kom í ljós að allur gróður hafði tekið mikinn sprett, ekki síst illgresið. Nýji garðurinn okkar, þar sem stóra tréð var, er farinn að taka á sig mynd, við erum búin að útbúa beð og planta blómum og runnum. William stendur fyrir framan húsið. Hann fór þangað til að vera ekki á myndinni!

Alaskalúpína

Við söfnuðum Alaskalúpínufræjum á Álftanesi fyrir tveimur árum, sáðum, og í fyrra komu upp nokkrar plöntur sem allar voru samstundis étnar upp til agna af skoskum sniglum. Ein þeirra hefur þó náð rótfestu, því hún kom upp í ár, og er farin að blómstra.

Púlað í garðinum

"Nýji" garðurinn okkar, þ.e. svæðið sem áður var í skugga trésins sáluga er megin viðfangsefnið þessa vikuna. Það er reyndar nóg af gróðri þarna, en mest af því eru "villiblóm" - sem sumir kalla illgresi. Þarna er William að grafa holu fyrir lítið, sætt tré, og í dag ætlum við að gróðursetja þrjá runna. Fremst, bak við steinana, ætlum við að útbúa beð fyrir sumarblóm.

Blómlegt

Clematis plantan mín við húsdyrnar er flott þessa dagana. Það er eiginlega komið sumar, þó enn sé apríl.

Þessi vorblóm eru í fullum skrúða núna.

Af skógardúfuparinu er það að frétta að þau sitja sem fastast á hreiðrinu, láta lítið fara fyrir sér, og nærast ekki. Líklega vilja þau ekki auglýsa hvar þau búa, því krákur og önnur illfygli eru æst í dúfuegg - og unga. Vandamálið er að við læðumst um garðinn til að trufla ekki, og William getur ekki notað garðsláttuvélina því hávaðinn gæti raskað hreiðurrónni, og grasið vex og vex.

Í morgun voru þrír litlir íkornaungar að leika sér á flötinni, og garðurinn er ein smáfuglaparadís. Litlar skógarmýslur eru líka algeng sjón í kringum fuglaborðið. Þetta er eins og að búa í Disneymynd.

Skógardúfa

Stór fugl, stærri og þunglamalegri en venjuleg dúfa. Sést oft á matseðlum á fínum veitingahúsum. Skógardúfur eru algengar hér um slóðir, og tvær þeirra hafa nú tekið sér bólfestu í tré í garðinum, gegnt eldhúsglugganum mínum. Þær eru búnar að gera sér hreiður og líklega eru komin egg. Ég hef oft haft orð á því að gaman væri ef einhverjir smáfuglar gerðu sér hreiður í þessu tré okkar, en þessar hlussur! Þær eru eins og júmbó þotur og þegar þær lenda á trénu hristist það allt og skekst. Ég hef ekki reynt að taka mynd af parinu, því ég vil ekki trufla þau.

Sumarhiti

Allt í einu er komið sumar. Tuttugu stiga hiti, og sólskin. Garðurinn er allur að koma til, og mikill atgangur í smáfuglunum við hreiðurgerð. Ég fékk þá gáfulegu hugmynd að útbúa mér matjurtagarð í efsta horni garðsins. Það var áður í skugga, en er nú sólríkt eftir að stóra tréð féll. Við erum búin að stinga upp, hreinsa grjót og rætur og ég setti niður kartöflur í gær. Ég sáði líka radísum, spínati og salati í smá beð, og nokkrar blómkáls- og tómatplöntur bíða í gróðurhúsinu. Vonandi get ég gætt mér á heimaræktuðu salati, þ.e. ef sniglarnir verða ekki á undan mér að éta það allt.

Mont

Ég má til að monta mig aðeins yfir því hvað neglurnar á mér eru orðnar fínar, að maður tali nú ekki um nýja demantshringinn sem eiginmaðurinn gaf mér í tilefni 10 ára brúðkaupsafmælis.

Fritillaria

"Er Fritillarian þín sprungin út?" var ég spurð í leshópnum á mánudaginn. Judith er nefnilega mikil áhugakona um garðrækt, og afskaplega stolt af Fritillariunum sínum. Ég gat svarað játandi, því mín er sko líka sprungin út. Það komu þrjú blóm á hana í fyrra, en nú eru miklu fleiri knúppar og mér sýnist hún bara þrífast vel hjá mér. Mikið er ég stolt!

Gleðilega Páska!

Með þessum blómum óska ég ykkur gleðilegra páska. Myndina tók ég í garðinum í vorsólinni í dag.

Tíu ár

Tess í essinu sínu, að vanda.

Þann 3. apríl 1997 fórum við William til Sýslumannsins í Hafnarfirði og létum pússa okkur saman. Við eigum sem sagt tíu ára brúðkaupsafmæli í dag. Við héldum uppá daginn á okkar sérstaka hátt: fórum á ströndina með Tess, og komum við í Tesco á leiðinni og keyptum okkur samlokur í nesti. Tess át sitt nesti eins hratt og hún gat, og neytti síðan allra bragða til að fá William til að gefa sér samlokuna sem hann var að reyna að borða. Hann borðaði hana þessvegna svo hratt að hann fékk hiksta og brjóstsviða. Það var sól, en svalt við sjóinn, en William gleymdi húfunni og jakkanum í bílnum því hann var upptekinn við að leiða athygli Tess frá tveimur illvígum hundum sem voru á bílastæðinu. Þegar heim var komið vorum við, gamalmennin, (sérstaklega William) svo útjöskuð eftir daginn, að við hættum við að fara út að borða. Það verður því steikt nautahakk í hátíðamatinn, sem er það eina sem til er í frystinum. Kannske maður fái sér rauðvínsglas með matnum!

Fjölskyldan slappar af í sólstofunni eftir erfiðan dag.

Gróðurhús

Nú er kominn mikill vorhugur í mig, og í gær settum við upp "gróðurhús." Eiginlega er þetta nú bara plasttjald, en ég get staðið upprétt í því, og nota það fyrir græðlinga. Ég er líka búin að sá allskonar fræjum í bakka. Svo þegar vorið verður komið fyrir alvöru og allar þessar plöntur komnar út í garð, ætla ég að reyna að rækta tómata í gróðurhúsinu. Gaman, gaman.
Vonandi fjúka öll herlegheitin ekki út í buskann í næsta vestanroki.

Stressleysi

Við hjónakornin keyptum okkur forláta Stressless stóla á dögunum, til að sitja í fyrir framan nýja sjónvarpið. Þessir stólar eru einstaklega vel fallnir til að fá sér blund í, svo það má yfirleitt sjá okkur tvö steinsofandi í stólunum okkar, meðan Tess sefur endilöng í gamla IKEA sófanum mínum.

Tunglmyrkvi

Tunglmyrkvi var vel sýnilegur í heiðskýru veðri í kvöld. Ég tók náttúrulega mynd af fyrirbærinu. Mitt vandamál er, að þegar ég smelli af skek ég myndavélina ósjálfrátt, svo þetta er útkoman. Mér finnst fyrirbærið miklu merkilegra á myndinni en það var í raunveruleikanum!

SJ07 MWW

Nýji bíllinn hans Williams var afhentur í dag. Við fórum inní Glasgow og sóttum hann um hádegið, og svo fórum við aftur klukkutíma seinna og sóttum motturnar sem áttu að fylgja og ventilhettu. Eflaust eigum við eftir að fara nokkrum sinnum enn, því allt er grandskoðað, hver einasta skrúfa og muttering skal vera í sínum stað og allt verður að virka nákvæmlega samkvæmt bókinni sem fylgdi.

Af fiðrildum

Af fiðrildunum tveimur sem hafa verið í vetrardvala hér hjá okkur er það að frétta að annað þeirra vaknaði í gær, og hefur verið að flögra um í sólstofunni. Hitt sýnir ekki lífsmark, og líklega verðum við að jarða það. Þessi fiðrildi sjást venjulega flögrandi um síðsumars. Lílega eyða þau vetrinum sem egg, vorinu og sumrinu sem maðkar og gerast svo fiðrildi í júlí og ágúst. Það er eitthvert rugl í náttúrunni. Gróðurhúsaáhrif?

Tess níu ára

Fjölskyldan hélt upp á níu ára afmæli Tess í dag. Ég bakaði hundakex og útbjó rjómatertu og við fórum í góðan göngutúr. Veðrið var gott og það er farið að bóla á vorboðum í skóginum.

Tvätta bh

Sumarið 1960 vann ég á hóteli í Svíðþjóð og leigði risherbergi hjá vingjarnlegum eldri hjónum. Þarna bjó líka sænsk sveitastúlka. Ekki man ég hvað hún hét, en hún var geysilega viðkvæm og grét mikið. Við deildum baðherbergi, og á hverju kvöldi hafði hún þann sið að þvo brjóstahaldarann sinn í vaskinum og hengja hann til þerris til að geta farið í hann hreinan á morgnana. "Jag måste tvätta be ho" sagði þessi þrifna stúlka, og þessi orð hennar koma oft upp í huga mér þessa dagana. Þannig er að ég fór í bæinn fyrir hálfum mánuði og keypti mér forláta brjóstahaldara. Ég lét taka mál, og þessi góða flík passar svo vel og er svo þægileg að ég get ekki hugsað mér að fara í neinn af mínum gömlu. Ég renni þennan nýja þessvegna upp í vaskinum á kvöldin, og það mun ég gera þangað til ég á leið í kaupstað aftur og get keypt mér annan alveg eins.