Kaffisopinn

Þar sem ég sit hér og drekk morgunkaffið mitt hugsa ég um hvað fyrsti kaffisopi dagsins er alltaf góður, og gott að geta notið hans. Það er nefnilega þannig að ef ég er lasin hef ég aldrei lyst á kaffi, og það er alltaf merki um bata þegar mig langar í góðan kaffisopa.
Ég hef drukkið kaffi frá því ég var barn. Fyrst var það svolítið kaffi, sykur og mikil mjólk. Ég man vel að Eggi föðurbróðir minn kallaði kaffið mitt "kálfsskol."  Fullorðin hef ég alltaf drukkð það svart og sykurlaust.  Þessa dagana laga ég mér "filterkaffi" beint í bollann (könnuna, eða fantinn, eins og það hét fyrir vestan).  Ég nota gamla trekt og bút af eldhúsrúllu. Þetta er vegna þess að ég laga "alvöru" kaffi  bara  fyrir mig eina.  William vill heldur sterkt instant kaffi með glás af sykri.
Kaffi pásan er búin, það er farið að birta  og best að leggja í hann út með Tess.