Haustveður

Það er hvasst og blautt í dag, og garðurinn er þakinn laufi. Ég slepp við allan rakstur í ár, því ég verð að hlífa öxlinni á mér. Ég hef aldrei verið sérlega hrifin af haustlitum, því fölnuð lauf minna mig alltaf á fallvaltleika lífsins og þesskonar dapurlega hluti, en verð nú að viðurkenna að sum trén hér í kring hafa verið afskaplega litskrúðug undanfarið. Því miður hefur alls ekki viðrað til myndatöku, en ef styttir upp í dag get ég kannske náð einhverjum haustmyndum í garðinum. Sjáum til.