Fótabúnaður

Ef einhver hefði sagt mér fyrir tíu árum að sá tími myndi koma að ég gengi helst um í grænum vaðstígvélum, og að klukkutíma gönguferðir yrðu daglegt brauð, þá hefði ég hlegið dátt. Ég hef aldrei talist til útivistarfólks. Skór entust mér árum saman, því ég gekk helst aldrei. Ég fór í bíl á milli húsa, og reyndi alltaf að finna bílastæði sem allra næst áfangastað. En enginn veit sína ævina o.s. frv. Á hverjum morgni klukkan níu hittist hópur af vaðstígvélaklæddu fólki og öslar í gengum leðju og for, eða snjó og krap ef þannig viðrar, í fylgd með hjörð af allskonar hundum, stórum og smáum. Eftir klukkutíma hressandi útivist halda svo allir til síns heima, hver með sinn hund og nýjustu fréttirnar úr nágrenninu. Eftir að vaðstígvél og hundur hafa verið smúluð með garðslöngunni er kaffisopinn afskaplega vel þeginn.