Friðarstund

Við Tess förum snemma á fætur, fáum okkur kaffisopa (ég) og hundamat (hún) og förum út í göngutúr. Það þarf að þefa af öllum þúfum, runnumog trjástofnum, til að fylgjast með hunda, katta, refa og mannaferðum síðan síðast. Og gera sín stykki (hún).
Þegar heim kemur er allt gert samkvæmt föstum reglum. Við erum vanafastar, við Tess. Hún fær cocktailpylsu, og ég hita það sem eftir er af morgunsopanum mínum í örbylgjunni, og svo fær hún sér blund í sófanum, en ég sest í hægindastólinn minn með lapptoppinn á hnjánum. Það ríkir friður og ró, og ekkert samviskubit yfir því að vera ekki að gera húsverkin, því það má ekki hafa hátt. Húsbóndinn sefur enn. Ryksugan myndi vekja hann. Þvottavélin myndi taka vatnið sem hann þarf að nota þegar hann vaknar og fer í sturtu. Annir dagsins hefjast ekki fyrr en undir hádegi á þessum bæ!