Sunnudagsbíltúrinn

Það sást til sólar eftir hádegið, svo það var lagt af stað í smá sunnudagsbíltúr. Með myndavélina í farteskinu, náttúrulega. Það er ekki nema 20 mín keyrsla til Loch Winnoch, þar sem er göngustígur meðfram vatninu, og mikið um fugla.
Þegar við vorum komin hálfa leið dimmdi alltíeinu í lofti og fór að rigna, og rétt á eftir sáum við skilti við vegarkantinn þar sem á stóð að vegna vegavinnu væri afleggjarinn niður að vatninu lokaður. Umferð þyngdist allt í einu, og við sátum í langri biðröð. Rigningin varð að hellidembu.
Þegar við komumst út úr umferðateppunni ákvað bílstjórinn að snúa við og fara aðra leið til baka, til að sleppa við umferðina. Bílgluggarnir voru þaktir móðu, svo illa sást út og á næsta hringtorgi var óvart valinn vitlaus vegur. Til að bjarga málinu var snarlega beygt inná sveitaveg, en það kom fljótt í ljós að þetta var heimreið að litlum sveitabæ, þröng og holótt. Rigningin breyttist í þétt haglél, og bóndinn kom keyrandi á stórum traktor með kerru aftaní. Með miklum tilfæringum tókst loksins að snúa við - fyrir framan fjósdyrnar - og með enn meiri tilfæringum tókst að mjaka bílnum framhjá traktornum. Bóndinn var óblíður á svipinn.
Þegar við fundum veginn aftur var haldið beinustu leið heim, og þegar við renndum inná stæðið framan við húsið birti til og sólin fór að skína. Þetta er skýringin á því að það fylgja þessari frásögn engar myndir.