Dúfur

William er mikill fuglavinur. Hann kaupir hnetur og sólblómahjörtu og blandað fóður, og matargestum fjölgar ár frá ári. Nú koma að minnsta kosti tólf tegundir smáfugla reglulega í mat til okkar. En ein er sú tegund sem ég er ekki hrifin af. Dúfur. Ekki skógardúfurnar eða hringdúfurnar, heldur venjulegar drulludúfur. Þær sitja í langri röð á þakskegginu og bíða, og þegar William birtist með fuglaskálina flykkjast þær að með vængjaslætti og látum, 20-30 stykki. Nú er svo komið að þær eru orðnar vandamál. Allt útskitið og ég segi stopp. Nú skal bara gefa litlu fuglunum í þar til gerða fóðurstauka, en ekkert fyrir dúfur. Fuglavinurinn William er gráti næst af vorkunn. “Aumingja dúfurnar.”
Fuss og svei!